Yaz İzlenimleri: Korktum!
Henüz yorum eklenmemiş Bir yaz daha bitti. Hüzün! Hüzün, güzün başlamasında değil, yazın bitmesindedir.
Bu yaz da, her zamanki gibi Bodrum’da, Yahşi yalısında geçti ve elbette her şeyin daima hep aynı kalmasını istediğim için, bundan önceki yazları nasıl yaşadımsa öyle yaşamaktı tek dileğim. Öyle de oldu. Okurlarım bilirler: Ben biteviyeliği (tekdüzeliği) severim. Her şeyin hep aynı kalmasını istiyor olmam da, sıklıkla, Baudelaire’den alıntıladığım o Latince deyişi yinelemem de bundandır: ‘Semper eadem!’ (Hep aynı!) Yine, sabahları erkenden uyanıp Yahşi sahili boyunca, sevgili dostum Erhan Alperton’la yürüyüş yaptım;- bu yürüyüşlere bazen Erhan’ın eşi sevgili Aynur, bazen Ali Bekpınar, bazen İsmail ‘enişte’, bazen Zafer Cesur da katıldılar. O bir saatlik tartımlı yürüyüşten sonra, sıcağı sıcağına, lodosa maruz kalmadığı günlerde, yaz denizinin serin sularını yarım saat kulaçlamak da, ’semper eadem’in bir parçası! Sonra kahvaltı, gazeteler ve dostlarla söyleşiler!